هنر

پیچیدگی و هنر (چگونگی نگاه هنرمند)

پیچیدگی و هنر

مقدمه پیچیدگی و هنر

 یکی از مشکلاتی که خیلی از هنرمندان با  آن مواجه میشوند این است که تلاشی برای درک هستی و ذات خدا نمی کنند.  زمانی که یک هنرمند از تفکر به پیچیدگی خلقت و یا همان پیچیدگی و هنر و عدم توانایی در درک خداوند مست نشده باشد، در هنر خود میتواند دچار خود بزرگ بینی شود. این خود بزرگ بینی هنرمند را به سمت بزرگترین حماقت جهان هدایت می کند، که نام آن حماقت کلمه ای است به نام ” من “. هنرمند پس از ورود به این حماقت فکر میکند که خالق است و همه ایده هایش و خلاقیتش از او و ذات او جوشیده، در صورتی که هنرمند باید به این درک برسد که ” همه اوست ” یعنی ” همه خداوند است ” . در قرآن آمده است که ” حتی اگر برگی بر زمین افتد به اراده ی خدا  می باشد، پس با این نگاه هنرمند تنها یک نی تو خالی است که خدا در آن میدمد تا ملودی زیبایی (اثر هنری) در دنیای فیزیکی ما نمایان شود. حال به بخشی از خطبه یک نهج البلاغه نگاهی کنیم و با دانش ناب امام علی (ع) در این موضوع کمی آشنا شویم. موضوع پیچیدگی و هنر موضوعی تخصصی برای تنها هنرمندان نیست بلکه عموم جامعه را می تواند در بر بگیرد.

 

عجز انسان از شناخت ذات خدا

سپاس خداوندی که سخنوران از ستودن او عاجزند، و حسابگران از شمارش نعمتهای او ناتوان، و تلاشگران از ادای حق او درمانده اند، خدایی که افکار ژرف اندیش، ذات او را درک نمی کنند و دست غواصان دریای علوم به او نخواهد رسید. پروردگاری که برای صفات او حد و مرزی وجود ندارد، و تعریف کاملی نمی توان یافت و برای خدا وقتی معین، و سرآمدی مشخص نمی توان تعیین کرد. مخلوقات را با قدرت خود آفرید، و با رحمت خود بادها را به حرکت درآورد و به وسیله کوه ها اضطراب و لرزش زمین را به آرامش تبدیل کرد.دین و شناخت خدا سرآغاز دین خداشناسی است، و کمال شناخت خدا، باور داشتن او، و کمال باور داشتن خدا، شهادت به یگانگی اوست، و کمال توحید (شهادت بر یگانگی خدا) اخلاص، و کمال اخلاص، خدا را از صفات مخلوقات جدا کردن است، زیرا هر صفتی نشان می دهد که غیر از موصوف، و هر موصوفی گواهی می دهد که غیر از صفت است، پس کسی که خدا را با صفت مخلوقات تعریف کند او را به چیزی نزدیک کرده، و با نزدیک کردن خدا به چیزی، دو خدا، مطرح شده، و با مطرح شدن دو خدا، اجزایی برای او تصور نموده، و با تصور اجزا برای خدا، او را نشناخته است. و کسی که خدا را نشناسد به سوی او اشاره می کند و هر کس به سوی خدا اشاره کند، او را محدود کرده، به شمارش آورد. و آن کس که بگوید خدا در چیست؟ او را در چیز دیگری پنداشته است، و کسی که بپرسد خدا بر روی چه چیزی قرار دارد؟ به تحقیق جایی را خالی از او در نظر گرفته است، در صورتیکه خدا همواره بوده، و از چیزی بوجود نیامده است با همه چیز هست، نه اینکه همنشین آنان باشد، و با همه چیز فرق دارد نه اینکه از آنان جدا و بیگانه باشد. انجام دهنده همه کارهاست، بدون حرکت و ابزار و وسیله، بیناست حتی در آن هنگام که پدیده ای وجود نداشت، یگانه و تنهاست، زیرا کسی نبوده تا با او انس گیرد، و یا از فقدانش وحشت کند.

آفرینش جهان

خلقت را آغاز کرد، و موجودات را بیافرید، بدون نیاز به فکر و اندیشه ای، یا استفاده از تجربه ای، بی آنکه حرکتی ایجاد کند، و یا تصمیمی مضطرب در او راه داشته باشد جهان را آفرید. برای پدید آمدن موجودات، وقت مناسبی قرار داد، و موجودات گوناگون را هماهنگ کرد، و در هر کدام، غریزه خاص خودش را قرار داد، و غرایز را همراه آنان گردانید. خدا پیش از آن که موجودات را بیافریند، از تمام جزئیات و جوانب آنها آگاهی داشت، و حدود و پایان آنها را می دانست، و از اسرار درون و بیرون پدیده ها، آشنا بود. سپس خدای سبحان طبقات فضا را شکافت، و اطراف آن را باز کرد، و هوای به آسمان و زمین راه یافته را آفرید، و در آن آبی روان ساخت، آبی که امواج متلاطم آن شکننده بود، که یکی بر دیگری می نشست، آب را بر بادی طوفانی و شکننده نهاد، و باد را به باز گرداندن آن فرمان داد، و به نگهداری آب مسلط ساخت، و حد و مرز آن را به خوبی تعیین فرمود. فضا در زیر تندباد و آب بر بالای آن در حرکت بود، سپس خدای سبحان طوفانی برانگیخت که آب را متلاطم ساخت و امواج آب را پی در پی درهم کوبید، طوفان بشدت وزید، و از نقطه ای دور دوباره آغاز شد، سپس به طوفان امر کرد، تا امواج دریاها را به هر سو روان کند و برهم کوبد، و با همان شدت که در فضا وزیدن داشت، بر امواج آبها حمله ور گردد، از اول آن برمی داشت و به آخرش می ریخت. و آبهای ساکن را به امواج سرکش برگرداند. تا آنجا که آبها روی هم قرار گرفتند، و چون قله های بلند کوهها بالا آمدند، امواج تند کفهای برآمده از آبها را در هوای باز، و فضای گسترده بالا برد، که از آن هفت آسمان را پدید آورد. آسمان پایین را چون موج مهارشده، و آسمانهای بالا را مانند سقفی استوار و بلند قرار داد، بی آنکه نیازمند به ستونی باشد، یا میخهایی که آنها را استوار کند، آنگاه فضای آسمان پایین را به وسیله نور ستارگان درخشنده، زینت بخشید، و در آن چراغی روشنایی بخش، و ماهی درخشان، به حرکت درآورد، که همواره در مدار فلکی گردنده و برقرار، و سقفی متحرک، و صفحه ای بی قرار، به گردش خود ادامه دهند…

این خطبه ادامه دارد و پیشنهاد میکنیم که این کتاب ارزشمند را با ترجمه استاد دشتی تهیه و با دقت مطالعه کنید. توجه داشته باشید که ما در مطالب بعدی موضوع پیچیدگی و هنر را در ابعاد و زوایای مختلفی بررسی خواهیم کرد. زیرا اعتقاد داریم انسان زاده ی هنر خداوند است و بر این اساس ما در هنر شناور هستیم. از این رو باید تلاش کنیم درک بهتری از هنر خداوند و پیچیدگی های آن به دست آوریم.

 

 

مجله اینترنتی جویا 

w w w . j o o y a . m e

 

 

 

پیچیدگی و هنر (چگونگی نگاه هنرمند)
۵ (۱۰۰%) ۲ vote[s]

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

6 + 14 =